5 Aralık 2007 Çarşamba

geçicek hepsi kafana takma...

Fizik dersinde tahtadakileri not alırken bir ara canım fena sıkılmış heralde, başlık: "Mekanik Enerjinin Korunumu" yazılan ilk ifadenin ardından açıklama şöyle devam ediyor;

Bu ifade bize bişey ifade etmese de, bu ilerde de bişey ifade etmeyeceği anlamına gelmez elbette. Hani Anathema'nın 'A simple mistake' de ifade ettiği gibi, sen umudunu kaybetmeyeceksin. Şöyle diyordu ya; "Despair is for people who know, beyond any doubt, what the future is going to bring. Nobody is in that position. So despair is not only a kind of sin, theologically, but also a simple mistake, because nobody actually knows. In that sense there always is hope." Hah işte, içimden bu sözü söyleyen Patrick Curry'e, "Hadi beh!" demek gelse de, sen bu sözle avunacak, umudunu kaybetmeyeceksin arkadaşım... Misal, hoca az evvel "Bu konudan sonra bitirelim olmazsa..." dediğinde konunun 4 bilemedin 5 dakika sürmesini umut ettim. Öyle olmasa da hayatın benden beklediğini yaptım sonuçta. Peki ya hayat neden benim ondan beklediğim gibi davranmıyor bana diye sormak isterdim fiziğe ki içimizde en masum olan o bu aşamada. Bu ders neden hemen şimdi bitmiyor örneğin? Ben eve gidip bu yazdıklarımı hemen şimdi bloguma aktarmak istiyorum ama bunun için öğleden sonraki analiz dersine iki saat tahammül göstermem gerekiyor. Ben çok sabırlı bir insanım gerçekten, halen bu derslere geliyorsam kimse bana sabırsız olduğumu söyleyemez. Karamsar olduğumu da... Çünkü ben analiz dersine hocanın gelmeme ihtimalini bile aklımdan geçirebiliyorum şu an. Kendime kızmıyor da değilim...

Günün anlam ve önemi üzerine bu sözleri seslendirtmek istiyorum canım okuyucu...

Hiç yorum yok: