14 Mayıs 2008 Çarşamba

'ben koskoca boeing'i ankara asfaltına indirdim'

Cuma gününden beri şenlik vardı okulda, bugün bitiyor çok şükür, çok şükür diyorum, artık ben de bittim çünkü:) Son gün olan bugün Nilüfer Hanımefendi için beklemeye takatim kalmadığından dolayı erkenden eve geldim hatta, yaşlandı artık solar:p Arkadaşlara 'siz beni bırakın devam edin' tadında bir konuşma yaptıktan sonra bu seneki şenlik sezonunu kapattım:) Seneye de görebilirsek ne ala..

En eğlenceli gün Şebnem Ferah'ı dinlediğim gün olabilirdi, şayet şu yandaki fotoğrafta gördüğünüz tek kanadı kapanmış uçan nesneye binmemiş olsa idim:) Laf aramızda(vöh be lafın arası mı kaldı artık), o kanadın kapanmasının tek sorumlusu benim, ağırdı ne yapayım kontrol edemedim:p Muhtemelen göremeyeceksiniz ama, bir yandan manzarayı izliyor, bir yandan da kanadı kontrol etmeye çalışıyordum. İki işi aynı anda yapamıyorum demek ben:)

Şimdi aklıma geldi, iyi ki düşmemişiz yahu..

Uçmanın sonrasında Okan Karacan'ı gördüm, o kadar sevimli biri ki, insanın içinden yanağından bir makas almak geliyor valla:)

Bugün de darbuka çalmayı öğrendim biraz, dum dum teketek dum teketek kadar:) 'Arkadaşlar hazır mıyız?' dan sonra '6 8'lik mi hocam?' diyebilirim artık:p

Ama ama, bütün bunlar bir yana, Fizik Hocam'ın bana olips verdiği an yok mu, sanırım o esnada yüzbin fite çıktım:)

Finaller geliyor bea, endıfaynılkantdovnn, dırırırım dırırıtrırım...

*Başlık Gülen Gözler'den.

2 yorum:

Adsız dedi ki...

uçmak da var, bulut var kelimelerde, belli yahu. (:
şebnem hanım da pek neşelendirmiştir, kesin. (:

solar dedi ki...

alacağı olsun ama, 'okyanus'u söylemedi, hazır uçmuşken biraz yüzebilirdim de:)