bin jip

Ararken yaşadığım anlamsız diyalogları bir yana itip, bulduğum o güzel anın sevincini hatırlayıp izledim yine, filmi..

İzlemeyenler için şu kadarını söyleyeyim, yazının devamını okumayı sonraya ertelesinler; 'bu filmi izlemeden ölmeyin.'

----------------spoiler-----------------------------------
Sözcüklerin ne kadar gereksiz olduğunu, hiç konuşmadan o kadar güzel anlatıyor ki Boş Ev (bin jip- 3 iron), insana kendini kelimelerle sarmalanmış ama bomboş hissettiriyor..

Filmin başından sonuna kadar kız ya da çocuk konuşacak diye tedirgin izledim ilk izlediğimde. O kadar sessiz ama çok şey anlatan bir film ki, en sonunda kız konuştuğunda, 'seni seviyorum' dediğinde, 'aslında bunu söylemene de hiç gerek yoktu ki' diye düşünüyor insan ister istemez.. Sen de kandır kendini be adam, 'bu mutluluk nedir?' di mi.. Git kahvaltıya işte.

Evet çocuklarrr, bu filmden ne anladık; yeryüzünde aşk diye bir şey var olduğundan beri çoğu insan hayal dünyasında birilerini aldatıyor. Acı ama gerçek.

Zaten filmin "lt's hard to tell that the world we live in is either a reality or a dream*" diye bitmesi koskocaman bi tesadüf değil bence.

Anlamak zorken, sen bir de anlatmayı denemişsin, sen sessizce anlat, ben yine sessizce dinlerim Kim ki duk. Gözlerim nemlenirse de bil ki anladığım içindir.
----------------spoiler-----------------------------------

Halas.

(resim)

*Yaşadığımız dünyanın gerçek mi hayal mi olduğunu söylemek zor.