29 Ekim 2008 Çarşamba

85. yıl

Ne mutlu bana ki seninle beraber büyüyorum Cumhuriyet'im...

Yaptıklarını daha iyi anlamak, O'nu daha yakından tanımak için izlemeye gideceğim bu akşam Mustafa'yı...

O'nu ve hayalindeki Türkiye'yi çok iyi anlamış olsaydık dönüp dolaşıp bu paragrafı tekrar etmezdik değil mi:

"Halbuki, hangi istiklal vardır ki, ecnebilerin nasihatleriyle, ecnebilerin planlarıyla yükselebilsin?.. Tarih, böyle bir hadiseyi kaydetmemiştir!..."
Mustafa Kemal Atatürk

4 yorum:

Büşra dedi ki...

seni cumhuriyet çocuğu seni :D
*
nasıldı film?
merak ediyorum, her yönden. senaryo, teknik, müzik, kurgu vs...
ama sinemaya gitmek epeydir lükse girdi benim için, e ne de olsa fakir bi hayatım var:)
*
anlamak için yeterince tanımak lazım ve doğru bilgiye ulaşmak, bu yüzden de merak ediyorum aslında filmi, arşivleri açtırdı dündar, yanılmıyorsam.

solar dedi ki...

valla öyle süper bir film eleştirisi yapamam:) ama sıradan bir sinema izleyicisi olarak şunları söyleyebilirim sanırım; Atatürk'ün en çok yalnızlığı vurgulanmış, Can Dündar'ın duygusal köşe yazılarına benzemiş belgesel özellikle bu açıdan, bir de canlandırmalar çok az; seslendirme ve fotoğraflarla anlatılmış o zamanlar..

Doğru bilgiye ulaşmak dedin de, ben bu belgeselde anlatılanları -kısmen- bir insanın bakış açısıymış gibi düşündüm daha çok, hem tarih-doğru bilgi.. zor kombinasyon be uraganım:)

Büşra dedi ki...

açın huleeeeeyn arşivlerriiiii, karrrra murat geldi desek; yemezler di mi?
*
senin bir önceki yorumunda dediğin gibi; "sen düşünme, yorma küçük beynini, biz düşünürüz her şeyi senin yerine" mantığı
*
zaten yoracak kafada kalmadı, çürüdü kullanmaya kullanamaya :)

solar dedi ki...

aynen ya, ben de beynimi örümcek ağlarıyla sarılmış bi şekilde hayal ediyorum sürekli..