yani böyle günlüg, başını minibüs camına dayarsın. hani minibüs ani fren yaptığında hafif bir "tık" eder kafa. kafan olduğuna şükredersin.
hani böyle günlüg, gerilere gidersin...
coldplay'i ilk dinlemeye başladığın yıllara. tuhaf bir "nickname" ile dünya coldplay forumlarında "fink" atarken. keşfedersin. yeni yeni şarkılarını.
"yellow" değil tabii, ya da "clocks" veya "in my place"... tamam daha başlangıç seviyesinde dinleyici olabilirsin ama yani neticede bi "the scientist coldplaycisi" de değilsindir.
yahu günlüg, işte öyle o örneklemde gezerken denk gelip böyle de şarkı olur mu demiştim 'gravity'i dinleyince.
sanki yer çekimi bir anlığına kayboluyordu bu şarkının ilerlerinde bir yerlerde. boşlukta salınıyordum ama öyle huzurlu...
işte o an'a gelmiştim. dolmuşta.
yani şehirden değil, ülkeden de değil, dünyadan kopmuştum. galaksiler arası seyahatte.
bir an.
dolmuşçu abi, "çevre garajıydı di mi hanfendi?" dedi sonra...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder