Okula gelen fotoğrafçılarca kırmızı perde(varsayılan) önünde çekilen fotoğraflarda öğrenciler garip çıkarlar genellikle. Sonra o fotoğraflar sınıf oturma planına, öğretmenlerin not defterlerine falan yapıştırılır; cidden öğretmenlik zor meslek, bizim makara yaptığımız fotoğraflara bakıp, bizi anımsayabilip, kanaat notu verebiliyordu hocalarımız.
Mesela ben lisedeki fotoğrafımı hatırlarım da, fotoğrafçı abi sanki en tuhaf baktığım anı özellikle beklemişti. O zamanlar Bayhan vardı popüler olanlardan Ajdar kıvamında (ben onu hep 'ooovv mayy laavv' derkenki bayık bakışlarıyla hatırlayacağım; ya ne olurdu şarkı en azından böyle kalsaydı aklımda:( ) işte onun gibi baygın bakışlarla çıkmıştım. Sonra bir şekilde yok ettim o fotoğrafları da, ruhum çoktan derin bir yara almıştı bir kere.. Bak şimdi yine hatırladım da, çok efkarlandım, bu kafayla Gauss yüzeyi falan da çizemem şimdi, uyusam iyi olacak. Bi maniyle veda edeyim:
"iyi gecelerr blogspot...
iyi gecelerr gmail...
iyi gecelerr winamp...
iyi gecelerr iş bankasıı...
iyi geceler iş bankası?
haaa, iyi çalışmalar iş bankasııı.."
2 yorum:
Sünger Bob'un en son haftaki, yani bu haftaki bölümü, en yeni bölümü, işte her neyse, bölümlerden bir bölümünde bu fotoğraf konusu ele alınmıştı.
Umarım kaçırmamışsındır, çünkü yine süperdi. Umarım bu fotoğraf uygulaması son bulur. Umarım bu fotoğraf uygulaması yerine sesli bir uygulama gelir, öğrenciler seslerinden anlaşılsın, evet. Umarım, bu kadar çok "umarım"ı bir daha bu kadar çok kullanmam (!)
maalesef izlemedim, maalesef ben artık erken uyanamıyorum; özellikle de haftasonları..
maalesef analizi seneye bıraktım, maalesef matematik eskisi kadar sevimli gelmiyor bana, ama umudumu kaybetmedim mezun olduktan sonra tüm öğrettiklerini(!) bir yılda unutucam:)
ben de umarım maalesefi bir daha bu kadar çok kullanmam:)
Yorum Gönder