ego

şu cümleyi buraya bir yerlere daha önce de yazmıştım günlüg: "hayat mario oyunu gibi çoğu zaman".

bugünlerde yaşananlarla bir hayli şişmiş egomu yok etmeye çalışıyorum ve bu öğreti için de Allah'a şükür halindeyim. bunu en net haliyle öğrenmem lazım. acı verici bir süreç de olsa. tıpkı 'v for vendetta' da 'tüm korkularımdan arınmak istiyorum' diyen evey'e v'nin verdiği ders gibi; zor, ama elzem.

"bu yolculuk insanı sonunda ölümü bile üç gün sonra duyulan bir kişinin ya da gökyüzündeki tek bir yıldızın yalnızlığı kadar büyük bir yalnızlığa iter. çünkü ego ancak, tam bir ümitsizlik noktasına gelince teslim olur. bu teslimiyet acı vericidir. çünkü kişi kendini yutacak dipsiz bir uçurum açılmış gibi hisseder. bu, ölüm gibi gelir. ancak bir taraftan ölümdür, diğer taraftan da o bir diriliştir. o doğmak icin ölmektir."

bunları gelip buraya yazmak, egoma hizmet etti yine ve en ufak bir lokmada, nasıl da büyüyor ego; ama biliyorum ki,

"bir kalple iki şey bir arada yaşamaz; ya O, ya da ego için yer vardır."